|
| Anketler |
 Sitemizi Nasil Buldunuz ?
|
| |
| |
|
| |
|
|
Istemiyorum.
içinde kendimi gördüðüm
Gözlerinde olmayacaksam,
Gözlerini ÝSTEMÝYORUM.
Beni sevdiðini söyleyen
Kalpte unutulacaksam,
Kalbini ÝSTEMÝYORUM.
Okþamaya kýyamadýðým
Saçlarýna dokunamayacaksam,
Saçlarýný ÝSTEMÝYORUM.
Deðeri bilinmeyecekse
Seni seven kalbimin,
Seni sevmek ÝSTEMÝYORUM.
Yanýndayken su gibi
Akýp geçen zamaný,
Durdurmak dahi ÝSTEMÝYORUM.
Ve ben artýk...!!!
Gözlerine bakmaktan,
Ellerini tutmaktan,
Saçýný okþamaktan,
Yanýnda olmaktan,
Unutulmaktan,
Bir kez daha kaybetmekten,
Tekrar aþýk olmaktan
ÇOK KORKUYORUM.!!!
|
| |
|
|
| |
|
|
Sonbahar
Mevsim sonbahar.
Bende sonbaharýmdayým galiba
Aðaçlar yapraklarýný döktükçe bende dert döküyorum içime tekeer teker
yapraklar sararýp soldukça bende umut solduruyorum içimde tekeer tekeer
Mevsim sonbahar.bende sonbaharýmdayým galiba
Birönceki mevsimden ýlýk rüzgarlar esiyor,
Som dansýný ediyor belkide;
Akýllarda güzel bir aný býraksýn diye
Hani bende sonbaharýmdayým ya
benimde son naðmelerim belkide;mýsralar halinde
Belki akýllarda bir iz býrakýrým diye
ÝNSANLAR!AHH BU ÝNSANLAR!
Ýstemezler hiç sonbahar gelsin
Sonbahar hüzün verir çünkü insana
Çünkü ayrýlýklar hep sonbahar yaþanýr
halbuki.sonbahar kendimi istemiþ ki bu viran bi çare halini...
Mevsim sonbahar.bende sonbaharýmdayým galiba
SONBAHAR AYIMDAYIM
|
| |
|
|
| |
|
|
Günaydin.
Yine tertemiz bir sabah
Yeni bir günün habercisi kuþlarýn
"HADÝ UYANIN"edalarý ve güne baþlayýþ
Biradým attýn busabaha
Ve birkaç adýmdan sonra
Yine dönecek karanlýklar baþýnda
Korkutur insaný geceler
Ve gecelerdir hüzne yaklaþtýran insaný
Bir fener lazýmdýr yolunu bulman için gecelerde
Yada hep ýþýklar açýk kalsýn istersin
Hani korkutur ya geceler insaný!
vurursun baþýný yastýða
Tahta kurularýnýn hatta rüzgarýn uðultusu bile korkutur insaný
En delice fikirlerden,
Ýþte böyle tertemiz bir sabaha...
|
| |
|
|
| |
|
|
Gülüm...
Bazen kelimeler bir yerlerde takýlýr
Söylemek istesende söyleyemezsin
Gerçekten ne hissettiðini düþünürsün
Bir anlam veremezsin
Yaþanmýþlar vardýr bir tarafta
Diðer yanda yaþanacak olanlar
Zaman herþeyi unutturur
Bir senin yokluðunu unutturamaz gülüm
Hayat avuçlarýnýn arasýna dökülür
Yaþam biter son nefes verilir
Yalnýz umut kalýr gülüm
Ta ki umutlarýný yitirene dek
Yaþam uzaktý bir zamanlar
Umut tuzaktý sevdalar
Yaþanmýþ ve yaþanacaklar
Hep seni hatýrlatýr hep seni gülüm..
|
| |
|
|
| |
|
|
ALLAHIM
Sensin ruhuma huzur veren
Sensin bana dost
Sensin bana yar
Geçemem sensiz bir ömür
Bulamam senin gibi sevgili
Ey gönül etme bana þikayet
Etme huzuruma ihanet
Sensin, bulutlarý gönderen
Sensin, güneþi yönlendiren....
Geceme ýþýk,
Gündüzüme nur yaðdýran.
Sen ruhuma kazýdýðýmsýn
Her an dilimde duamsýn
Yaradaným, Rahmaným, Basirim, Gaffarým,Kahharým..
Seni her an yanýmda içimde hissederim
Ruhumun tecelli maneviyatta en güzeli
Sensin ey gönlümün sevgisi
Aþký veren sen alan sen
Ölümü hissettiren yine sen
Senden gayrýsý yalanmýþ ey kerim!
Seni sevmeyen göremeyenmiþ ey kayyum
Idrakýný yalnýþ anlamýþ gönüller
Koþmuþlar þirk kapýlarýnda mabudlarýna
Ne bilsin öyle görmüþ bilmiþler
Aþksýn sen içimde yanan
Senden gayrýsý yalan
Seni görmek ister bu gönül
Kavuþma ne zamandýr ey Mümin!
Günahlar sýralanýrken
Düðümlenir ya can boðaza
Seni düþünmektir kurtuluþ
Seni hissetmektir ey Mümit..
Bu dünya kimseye kalmazmýþ;
Ne baþa kakýlan iyilikler,
Ne gösteriþ için burnu kalkmýþlýklar.
Hepsi ayný kaderde
Düþünmeli son perdede...
Ey gönlümün serveri
Ey aþkýmýn en tatlý yeri
Uyandýr bizi bu uykudan
Uyandýr da kavuþayým
Kavuþayým; derinliðinde buluþayým.
Izin ver yarab!
Dualarýmý boþ çevirme
Sensiz geçmesin hiçbir aným.
Yardým et savaþta ezilenlere
Yardým et kimsesizlere
Yardým et þifa arayanlara...
Ey gönlümün nuru
Ey sevgili
Sensin bizden yakýn
Sensin bizi gözeten bilen
Yardým et insan olan beþere..
Sensin benden de öte..
Içim yanarken aðlarým sana
Yakarýþlarým yine sana
Bizi baðýþlaman arzusu
Öfkemize hakim olma sabrý ver yarab!
Sevgiyi sen verdin
Aþký yine sen..
Canýmsýn, kalbimsin, nurumsun ALLAHIM
2006-Bursa
|
| |
|
|
| |
|
|
Kara Bulutlar
Kaldýrýrým baþýmý yine kara bulutlar
Hep ýþýksýz kalmýþým, sönmüþ yine umutlar
Karþýmdadýr her zaman kýzgýn bakan vücutlar
Karanlýkla müttefik, zulüm dolu koþutlar
Küstürdün beni benden, tuz basarlar yarama
Dertli biri istersen benden baþka arama
Helal lokma varken de el sürerler harama
Bu dünya yoksa bile öbür dünya var ama
Kulaklarým acý sözler iþitmekten býkmýþ
Iftira kurþunlarýný tam kalbime sýkmýþ
Kükremiþim gerçeði ama sesim kýsýkmýþ
Haksýzlýðýn enkazýný, üzerime yýkmýþ
Ne yaparsam yapayým deðiþmezki bu düzen
Etiketli ruhlardýr saf yüreðimi üzen
Yýldýramazsýn beni sen, gözlerimi süzen
Bir kalbur okyanusta hiç korkmadan yüzen..
|
| |
|
|
| |
|
|
Istasyon
Tüm düþlerimi savurmuþtum oysa bir gece vakti;
ardý sýra isyanlaþan tren logomatifinde;
belki;
yalnýzlýga bir daha yolcuyduk herþeyden habersiz belkide;
durmadan nedenler ve sebebler içerisinde yok olan gece gibiydik;
oysa;
düþlerimi biriktirmiþtim istasyon sogugunda beklerken seni;
hem de acýmasýz ca gelmiyecegini bile bile.....
iþte o an yok olmuþtum bir ölümden bin ölüme yolculukmuþ bu bendeki;
kendimden habersiz..farkýna varmýþtým.caresiz
bir sinema mýydýn yoksa hülyalarýmda var edip beslediðim sonsuzluk muydun;
hep arayýp ta cevabýný bile kendimden sakýndýðým topraktýn sen aslýnda..
caresiz...nedensiz...
þimdi geceyi besliyorum koynumda;
hemde çileyen yaðmur eþliginde rab\'a dönüp duam olmuþsun...
benliðim de var olmuþsun farkýnda olmaksýzýn...
oysa..;;;
þimdi ufaktan cansýz bedenimi hissederim musallat taþýnda;
ve kendimden habersiz sana koþmaktayým...
uzadýkça uzayan ömür safhamda;
lakin birden beni aradýðýný hissederim bende ;
hem de caresiz kendinde benim olmadýðýný düþünerek...
ne kadar gülünç oysa;
ben..ben...
hep sendeydim sense;
beni hep bende aramakataydýn....
farkýnda deðildin sen ve ben ...
bir ölüm gibi seni beslerdim hülyalarýmda ;
kuruyan gözpýnarlarýmda...
þimdi;
herkes birþeyler býrakacak bu yalan þehre her ne kadar istemesede..
oysa,
alýp ta götürmek istediðim tek sen vardýn,
cünkü gercek olan sendin ve ben gercekliðinin yanýnda mahkum olmuþ sahte bir diyardým...
gelllllll. gelllllllll .gel ki...
tut....tut... tuk ki;
yok olsun bogulsun gözlerinde ki deryada;
nefreti kat ve kat alan bu þehir..
biliyorummm....varlýðýn gibi yoklugun dahi yakacak beni...
uyuyorum kurtulmak icin lakin;
hülyalarýmda var oluyorsun..dagýnýklýgýmla yakalýyorsun beni ..
hem de;
benden izinsiz benliðimle oynuyorsun...þimdi defol git ve;
düþlerimi bana býrak..
bu ýssýz ,soguk istasyon logamotifinde.;
ne olursun...
|
| |
|
|
| |
|
|
Neden Hep Sen Varsýn
Nadide bir çiçeðin yapraklarýnda
En Güzel Sahillerin akþamlarýnda
Sümbüllerde, papatyalarda
Leylaklarda, Zambaklarda
Ýçtiðim sigaramda, raký kadeðimde
Hayellerimde, Düþlerimde
Attýðým her adýmda, gönül daðlarýmda
Neden hep sen varsýn.
|
| |
|
|
| |
|
|
Dertlerin Askiyim
Dertler beni sevdi ki,
Hep yakama yapýþtý,
Herkes bir kazanç diye,
Günahlarým kapýþtý,
Söylenen tüm yalanlarla,
Tek bir doðrum yarýþtý,
Suçlamalar güvenimi,
Örten kör bir nakýþtý.
Mutlu olmak güler durmak,
Hayal kurmak yasakmýþ,
Bunca yýl kör baktýðým,
Güzellik kir pasakmýþ,
Hep sustum konuþmadým,
Bu en büyük atakmýþ,
Ýlimle büyüyorum,
Küçük kalmak batakmýþ.
Bir bilet kestim þimdi,
Ben bu hayat yolunda,
Son duraðým da belli,
Bindiðim ilk durak da,
Yol baþýnda dost denilen,
Bir iki sefil vardý,
Yolum daha bitmedi de,
Kimseler yok yanýmda...
|
| |
|
|
| |
|
|
Sessiz Bir Sokaktayým.
Þu an çýðlýk atsam sadece ben duyarým.
Benim tek yoldaþým,
Karanlýk ve sönük sokak lambalarým.
Hasretin yaktý günlerce.
Bülbül misaki aþýðým güle.
Yalnýzlýk yine kader bize.
Tek yoldaþým karanlýk ve sönük sokak lambalarým.
Kalemimden kan damlar yazarken.
Kýzarýk gözler kanlý aðlarken.
Ukusuz geceler bizi beklerken.
Yürüyorum sokakta yalnýz;
Bnim tek yoldaþým karanlýk ve sönük sokak lambalarým.
|
| |
|
|
| |
|
|
Neden Býraktýn Bizi
Kim bilirdi bu kadar yakýn olduðununu ölümün
Hayatý býrakamazken hayatýn seni býrakacaðýný
Kim bilirdi
Tam özgürlüðün tadýný çýkaracak ken
Kim bilirdý deðersiz bir bez parçasýnda yatacaðýný
Kim bilirdi arkadaþým kim bilirdi.
Kim bilirdi kelimeyi þaadet getirmeden öleceðini
KÝm bilirdi bir anlýk hatayla birden ölüm haberini alacaðýmýzý
Seni sevenleri arkada gözü yaþlý býrakacaðýný
Kim bilirdi geleceði düþünürken geçmiþte yaþlanacaðýný
Kim bilirdi arkadaþým kim bilirdi.
Keþke görebilsen þimdi
Arkandan aðlayan onlarca kiþileri
Keþke diyorum þimdi yanýmda olsanda görebilsen halimizi
Bizi býrakýpta nereye gittin þimdi
Kim bilirdi arkadaþým kim bilirdi.
|
| |
|
|
| |
|
|
Hatýrlanacaktý
Bir melek vardý, peri vardý,
Benim sevdiðim mavi gözlü yardý,
O kadar parlaktý ki gözümü aldý ,
Beni sevmekten aðlattý,
Onlarca kalbi yakardý,
Her önüne gelenle oynardý ,
Bir o kadarda aðýr baþlýydý,
Ona bakýnca gözlerini kaçýracak yer arardý,
Mevsimlerden sonbahardý,
O da solacak sararacaktý,
Kýþ gelecek kar altýnda kalacaktý,
Belki bir gün hatýrlanacaktý,
Ama unutulanlar hatýrlanýrdý.
|
| |
|
|
| |
|
|
Yelkensiz Gemi
"Kal" deseydin, kalirdim. Demedin oysa...
Kuru bir "Bitmesin"den baska hiçbir sey demedin.
Öyle kuru, öyle soguk, öyle uzakti ki, ondaki anlam!
Bu kadar kolay miydi her sey, bu kadar yakin miydik uçuruma?
Savunmayacak miydin sevgimizi?
"Kal" diye haykirmayacak miydin ardimdan?
Düsündügüm bu degildi...
Hayal ettiklerim, beklediklerim baskaydi senden,
Mücadele beklemistim oysa...
Yelkensiz olan gemimizi kiyiya ulastiririz sanmistim...
Kiyiya ulastirirsin sanmistim...
Oysa, onu denizin ortasinda savunmasiz birakmama göz yumdun...
Bu kadar yipratici olamazsin...
Oysa, bir anlam olmaliydi yasadiklarimizda!
Paylasilan duygularin bir anlami olmaliydi.
Yüregimdeki martilarin bir anlami olmaliydi.
Beynimizdeki melodilerin, aramizdaki çekimin,
Geçen aksamki sohbetin bir anlami olmaliydi.
Duygularimizin bir anlami olmaliydi.
Yüregimdeki tüm martilari uçurdun simdi...
Hangi yöne gittiler bilmiyorum,
Geri dönerler mi bilmiyorum.
Dünya bosaldi mi ne!
Neden bu kadar sessizlesti birden yasam,
Neden artik parlamiyor yakamozlar gözlerimde?
Neden artik rüzgar esmiyor,
Her sey seninle mi kaldi yoksa?
Mantigim... Mantigimi bana birak lütfen, ona ihtiyacim var.
Bazi seyleri anlamak için ona ihtiyacim var!
Evet! Ben istedim ayriligi, çikmaz yollara yönelen bendim,
Kucaginda bir yigin noktayla karsina çikan bendim...
Kahretsin! Bunu neden yaptigimi bilmiyorum.
Ve senin buna nasil göz yumdugunu...
Tipki balkondaki akasyalari sularken,
Fazla sudan dolayi sararacaklarini bilmedigim gibi...
Su, onun için hayat olmaliydi oysa...
Ve... Sen de benim tutunacak dalim!
Bazi seyler vardi aramizda biliyorsun,
Olmamasi gereken ama daima varolan.
Farkli uçlardaydik seninle,
Farkli mevsimleri seviyorduk, farkli zamanlarda....
Sen büyük firtinalara vardin, bense lodostan bile ürküyordum..
Oysa basardigimiz seyler vardi her seye ragmen,
Daha dogrusu öyle saniyordum...
Binlerce yildiz arasinda,
Ayin güzelligini gösterebilmekti tek amacim...
Yildizlari söndürmekti... Sorunlari yok etmekti...
"Bitti" deyisim öylesine bir seydi, öylesine, siradan, sakaciktan...
"Hayir" demeliydin!
Hatta kiyametler koparmaliydin yüregimde,
Hendekler açmaliydin yoluma gidemeyeyim diye.
Sahip çikmaliydin gözlerimdeki ay'a sevgimiz diye...
Beni yolumdan alikoymaliydin...
"kal" demeliydin... Defalarca "kal" demeliydin...
Oysa, demedin...
Belki de senin çiçeklerin çoktan solmustu ve ben
Akasyalari kisin yasatmaya çalismakla hata etmistim...
Belki böylesi daha iyi oldu...
"Kal" deseydin kalirdim... Hem de seve seve kalirdim.
Martilarla kalirdim. Yakamozlarla kalirdim.
Demedin oysa!
Bilir misin?
Kaç çiglik olup yikildi yüregim giderken...
Bilir misin?
Nasil bir cana hasretti yüregim, yolumdan döndürecek...
Bilir misin?
Nasil zor oldu ardima bakmadan çekip gitmek...
'KAL' desen kalacaktim...
DEMEDIN OYSA!!!
|
| |
|
|
| |
|
|
Çýplak Geceler
Sensizliðin soðuk ve ürkütücü karanlýðýnda,
Seni bekliyorum her gece,
Gelmeyeceðini bile bile
Sensiz, sessiz ve soðuk,
Yine de seni bekliyorum,
Çaresizce...
Yýldýzlara her gece seni soruyorum,
Yüreðim senin adýný haykýrýyor,
Karanlýk, sessiz ve çýplak gecelerde,
Sensiz bilmem bu kaçýncý günüm,
Yanýndayken bile sensiz,
Odam kapkaranlýk,
Gözlerine dalarken seni düþünmek,
Eritiyor beni,
Güneþin yakýcý sýcaðýnda,
Yüreðim buza kesmiþ, ýsýnmýyor,
Aydýnlýða sürüklüyor hayalin,
Senin hayalini kovalýyorum,
Sabahýn ilk ýþýklarýna kadar,
Safakta seni görüyorum,
Kýzmýyorum, gücenmiyorum,
Çünkü seni þafak gibi seviyorum,
Simdi bana deseler,
Nedir arzun, nedir dileðin,
Ýnan sen olurdun bebeðim,
Tek arzum tek dileðim....
|
| |
|
|
| |
|
|
Mavi Mavi Sevdim Seni
Mavi Mavi sevdim seni.
Gözlerin kadar derinlere inemedim
Bu yüzden sevemedim sendeki beni.
Bir yüz ; aynada gördüðüm ..
Týpký Sen .. Týpký aþkla özdeþ..
Ýžimdi kelimeler boðazýmda kördüðüm.
Acýnacak halimle gelemedim kapýna
O kapý ki ;
Açýlmasýn diye
Kilit vurup aðlarýný ördüðüm…
Mavi Mavi sevdim seni..
Ömür gibi sende unutulursun zamanla.
Biter di nefes , tükenirdi bir bir geride kalanlar.
Yalnýzlýðým da eskidi yokluðunda..
Ayyaþ geceyi avutmadým sabaha kadar.
Bir seni , bir bana ,
Bir beni , býçak sýrtý eyvallah a
Bir de
O ölüm kokulu veda sahnesini , ayaðýnýn tozuna mahrem kýldýlar..
Ben Yazmak isterken seni ,
Kalemimi kýrdýlar
O Kalem ki ;
Anlatmak için ,
Gece üstüne Gece devirdiðim…
Mavi Mavi Sevdim seni..
Unutma!
Sevdim seni.
Tan"ýn Kýzýllýðýnda aðardým ,
Doðdum güneþ gibi gözlerinin kapalýlýðýnda !
Mavi Mavi sevdim seni..
Açmayýnca perdeni , gece gibi karardým..
Mavi Mavi sevdim seni.
Eminönü"nde görüyorum ansýzýn
Gardenya kadar saf , begonya kadar solgun..
Mýsralarýmýn kalemsizliði kadar
Benim sahipsizliðimsin..
Mavi mavi sevdim seni..
Unutma !!
Sevdim seni ..
Susarak …
Metruk gecelerde ,
Aðlayarak..
|
| |
|
|
<< Geri [1] 2 3 Ýleri >> |
|
