Atacagim hüznü kederi içimden

Gece yarısı haykıracağım derinden

Acı dolu yılları  sileceğim defterimden

Karanlıklardan sonra elbet güneş doğacak

Parçalayıp çıkacağım acımasız kafesi

Sileceğim vücudumdan bu aldatan nefesi

Mutlu etmiyor insanı ne cebi ne kesesi

Karanlıklardan sonra elbet güneş doğacak

Bakışından köşe bucak kaçarken

Dertsiz, gamsız bulutlarda uçarken

Domurcuklarım henüz yeni açarken

Kırdın sen dallarımı belalım

Her zaman boğdum seni gönlümde

Yine karşıma çıktın belalım

Sensiz olmuyor yaşamda ölümde

Yağmur olup beni ıslattın belalım

Geceler dostum oldu yalnızlık diyarım

Gitti gönlüm canım mihribanım

Beni ateşe atıp köz yapanım

Çaldın gençliğimi eyvah ey

Nefesin okşayınca bedenimi

Bu hep böyle olacak sandım

Geçen senelerle anladımki yanıldım

Gitti gençliğim eyvah ey

Ölesiye severken sevmiyor göründüğüm

Çok geceler gizli yaş döktüğüm

Beynime çakilan hayalini öptüğüm

Hazinelerdende zengin

Nerede şimdi o esrarli gözlerin

Ben acılar denizinde boğulmusum
İşitmem vapur düdüklerini, martı çığlıklarını
Dalgalar her gün bir başka kıyıya atar beni
Duyarım yosunların benim için ağladıklarını

Ölüyüm çoktan, bir baksana gözlerime
Gör, içindeki o kanlı cam kırıklarını
bu ne karanlık, bu ne zindan gece böyle
Bütün gemiller söndürmüş ışıklarını

Sen beni yıkılır ölürmü sandın

Gidişinle beni

Derin kuytulara bıraktın

Ezildim üzerime gelen yükün altında

Fakat feryad edemedim

Göstermedim senden sakladım

Ne senin ilk gidişin ne benim ilk yalnızlıgım

Fakat bu defa gidisin beni kahrediyor

Sensizim uzaklarda icimde gam keder var

Yaralı yüreğimi yokluğun dağlar

Yol uzun yer uzak ırar aralar

Sensizlik çekilmez dön mühür gözlüm

Zor günlerimde hep yanımda olsan

Okşasan başımı yüreğine yaslasan

Tüm dertlerimin ortağı olsan

Güldür yüzümü dön mühür gözlüm

Beni böyle yıkık bırakma

Dünya ahirette mutlu olamazsın

Beni yakıcı alevlere atma

Bir daha ararsan bulamazsın

Görsen bir gün beni hatirlarmisin

Maziyi anipta dalarmisin uzaklara

Hayaller kurarmisin eskisi gibi

Sen unutsan ben unutmam canimin içi

Almanyadan bir haber sorarsanız

Gözyaşlarımız taştı sele döndü

İçimizde neşe ararsanız

Baharımız hazan kuru sala döndü

Artıyor günden güne sancımız

Dinmiyor yürekte ayrılık acımız

Bir zaman el göğüs duran hancımız

Bugün caresizce dolaştım sokakları

Adımlarım götürdü beni yalnızlıga

Adımladım  sensiz sokakları

Buruk ve acı vardı kalbimde

Ne sen vardın yanimda ne senden hatıra

Yagmur ıslattı beni ama

Kolların yoktu sarmalayan yanımda

Ne o günlerimi bulabildim  sokaklarda

Ben seni öyle sevdim sevdalandımki

Gözüm hiç bir şeyi görmedi

Ölümü bile asla

Ben senin ela gözünü ve kişiliğini

Her şeyden fazla sevdim

Kendi canımdan bile hatta

Ellerim ellerinde yanar titrerdi

Deliler gibi çarpardı ucardi yüreğim

Ayrılmakmı düşünmezdim asla

Yeter artık Allahım bu kadar çile

Bir ömür çilemi çekeceğim ben

Dertleri kendime zevkeder oldum

Ne zaman gelecek güleceğim ben

Elbet bilemezsin bende saklı  fırtınaları

Yasadınmı  bunu hiç bilemiyorum

Beynimde çakılan soluk bir resim

Kalsin bırak kazımak istemiyorum

Bir gün gelir sende beni

Belkide hatırlamazsın sevdiğim

Yıllar biter ömür geçer

Unutursun sende sevdiğim

Geçen yıllar hatıra olur

Geriye soluk bir anı kalır

Ömür geçer bir hatıra olur